Toen ze gegeten hadden, sprak Jezus Simon Petrus aan:
‘Simon, zoon van Johannes, heb je Mij lief, meer dan de anderen hier?’ Petrus antwoordde:
‘Ja, Heer, U weet dat ik van U houd.’ Hij zei:
‘Weid Mijn lammeren.’ Nog eens vroeg Hij:
‘Simon, zoon van Johannes, heb je me lief?’ Hij antwoordde:
‘Ja, Heer, U weet dat ik van U houd.’ Jezus zei:
‘Hoed Mijn schapen, ‘ en voor de derde maal vroeg Hij hem:
‘Simon, zoon van Johannes, houd je van me?’ Petrus werd verdrietig omdat Hij voor de derde keer vroeg of hij van Hem hield. Hij zei:
‘Heer, U weet alles, U weet toch dat ik van U houd.’ Jezus zei:
‘Weid Mijn schapen. Waarachtig, Ik verzeker je:
toen je jong was deed je zelf je gordel om en ging je waarheen je wilde, maar wanneer je oud wordt zal een ander je handen grijpen, je je gordel omdoen en je brengen waar je niet naartoe wilt.’ Met deze woorden duidde Hij aan hoe Petrus zou sterven tot eer van God. Daarna zei Hij:
‘Volg Mij.’
Toen Petrus zich omdraaide zag hij dat de leerling van wie Jezus hield hen volgde–de leerling die zich tijdens de maaltijd naar Jezus toegebogen had om te vragen wie het was die Hem zou verraden. Toen Petrus hem zag vroeg hij Jezus:
‘En wat gebeurt er met hem, Heer?’ Maar Jezus antwoordde:
‘Het is niet jouw zaak of hij in leven blijft totdat Ik kom. Maar jij moet Mij volgen.’ Op grond van deze uitspraak hebben sommige broeders en zusters gedacht dat deze leerling niet zou sterven, maar Jezus had niet gezegd:
‘Hij zal niet sterven, ‘maar:
‘Het is niet jouw zaak of hij in leven blijft totdat Ik kom.’
Het is deze leerling die over dit alles getuigenis aflegt, en het ook heeft opgeschreven. Wij weten dat zijn getuigenis betrouwbaar is. Jezus heeft nog veel meer gedaan:
als al Zijn daden, een voor een, opgeschreven zouden worden, zou de wereld, denk ik, te klein zijn voor de boeken die dan geschreven moesten worden.
